HELİOS PSİKOLOJİK DANIŞMANLIK VE REHBERLİK MERKEZİ

HAKKINDA

Helios Psikolojik Danışmanlık Merkezi, çocukların, yetişkinlerin, çiftlerin ve ailelerin bireysel ya da grup olarak ruhsal iyi oluşlarını desteklemek amacıyla kurulmuştur. Yaşamın getirdiği zorluklarla baş ederken, ihtiyaç duyduğunuzda güvenilir bir yer olmak; farkındalıkla birlikte dönüşüm sürecinize eşlik etmek için buradayız.

Neden Helios?

– Alanında deneyimli uzman kadro

– Etik ilkelere dayalı gizlilik ve güven

– Gerçek yaşamla uyumlu, güncel yaklaşımları

İŞLEYİŞ

Geleceğe Hazırlanın, Bugün Adım Atın.

Helios Psikolojik Danışmanlık Merkezi olarak, her bireyin yaşam deneyiminin kendine özgü olduğunu biliyor ve bu biricikliğe saygı duyarak çalışıyoruz. Danışmanlık sürecine, her danışanla yeni baştan kurulan özgün bir ilişki zemini olarak yaklaşıyoruz. Bu zemin, bireyin ihtiyaçlarına, yaşantılarına, değerlerine ve duygusal dünyasına göre şekillenir. Hazır modeller değil; temasla, anlayışla ve güvenle birlikte inşa edilen bir süreçtir.

Bu bizim için danışmanlık, bireyin içsel kaynaklarına temas edebileceği güvenli bir alan sunmaktır. Danışanı tanımaya çalışırken yalnızca anlattıklarını değil, o anlatımın arkasındaki duygusal tonu da duymaya niyet ederiz. Bu nedenle çalışmamızda hız değil derinlik, müdahale değil eşlik etme, bilgi değil anlam ön plandadır.

Sürecin her anında etik ilkeleri temel alırız: Gizlilik, gönüllülük, sınırlar ve saygı… Danışanla kurduğumuz ilişki, onun dünyasına duyduğumuz saygıyla şekillenir. Danışmanlıkta "doğru yol" danışmanın değil, danışanın iç sesine kulak vererek birlikte keşfettiğimiz yoldur. Biz bu yolculukta danışana eşlik ederken, ona yön çizmekten çok birlikte yön bulmaya alan açarız.

Helios'ta her bireyin sürecine, sanki biricikmiş gibi değil; gerçekten biricik olduğu bilgisiyle yaklaşırız. Çünkü inanıyoruz ki, psikolojik destek yalnızca bir hizmet değil, insan olma haline duyulan özenli bir tanıklıktır.

BİZ

KURUCU: Psk. Dan. Duygu SOYCAN

Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Psikolojik Danışmanlık ve Rehberlik lisans mezunuyum. 2018 yılında UNFPA kapsamında annelik eğitimi vererek başladığım mesleğime devam ediyorum.

American Psychological Association ve Oyun Terapileri Derneği onaylı oyun terapisi eğitimi aldım.. Aile Danışmalığı, Resim Analizi, Çocuk Değerlendirme Testleri, Sanat Terapisi, Çocuk ve Ergenlerde gibi pek çok farklı alanlarda eğitimler alarak etik ilkeler dâhilinde çocuk ve ailelerle çalışmaya devam ediyorum.

Topluma, aileye ve çocuğu faydalı olmaktan mutluluk duyuyorum.

EĞİTİMLER/SERTİFİKALAR

Çocuk ve Ergenlerde BDT Eğitimi

Oyun Terapisi Uygulayıcı Eğitimi

Klinik Görüşme Becerileri

Aile, Evlilik ve Çift Danışmanlığı Eğitimi

MMPI

Bireyler ve Çiftler İçin Çözüm Odaklı Terapi Eğitimi

Çocuk Resimlerini Yorumlama ve Çizim Testleri

Çocuk Değerlendirme Testleri

Çocuklarda Davranış Bozuklukları ve Çözüm Teknikleri Eğitimi

Kum Terapisi Eğitimi

Filial Oyun Terapisi

Deneyimsel Oyun Terapisi

MOXO Dikkat Testi Uygulayıcı Eğitimi

Sanat Terapisi Eğitimi

ACT (Kabul Kararlılık Terapisi) Eğitimi

Temel Mindfullnes Eğitimi

Aile Danışmanlığı Eğitimi

GETAP Dikkat Geliştirme Programı

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Uzm. Psk. Dan. Pelin ALAYLI

Lisans eğitimini 2018 yılında TED Üniversitesi (İngilizce) – Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık bölümünde tamamlamıştır. Başkent Üniversitesi Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık Tezli Yüksek Lisans programını “4-10 Yaş Aralığında Çocuğu Olan Babaların Baba Katılım Düzeylerini Açıklamada Babalık Rolü Algısı, Ebeveynlik Stresi ve Psikolojik İyi Oluşun Rolü” başlıklı yüksek lisans tezi ile 2023 yılında tamamlayarak “Uzman Psikolojik Danışman” unvanını almaya hak kazanmıştır.

Özel bir eğitim kurumunun ilkokul ve ortaokul kademesinde 5 yıl süreyle okul psikolojik danışmanı olarak çalışmıştır. Aynı zamanda çocuk ve yetişkin danışanları ile online olarak psikolojik danışma hizmetini sürdürmektedir.

Çocuk, ebeveyn ve yetişkinlere yönelik atölye ve seminerler düzenlemektedir.

UZMANLIK ALANLARI

Şema Terapi (Türk PDR Derneği – Doç. Dr. Aylin Demirli Yıldız)

II.Düzey EMDR Eğitimi (Enstitü AY – Asena YURTSEVER)

I. Düzey EMDR Eğitimi (Enstitü AY – Asena YURTSEVER)

Moxo Dikkat Testi Uygulayıcı Sertifikasyon Eğitimi (Türk PDR Derneği)

Bütüncül Oyun Terapisi (İstanbul Nişantaşı Üniversitesi – AYA Psikoakademi – Dr. Obengül EJDER)

Aile Danışmanlığı Eğitimi (Ankara Psikoterapi Akademisi - MEB Onaylı)

Projektif Testler Uygulayıcı Eğitimi (Psk. Dan. Mehmet BİÇER – Türk PDR Derneği)

Çocuk Resimlerini Yorumlama & Aile Resmi Testi (Dr. Önder BALTACI)

Çocuk ve Aile Gözlem Görüşme Teknikleri (Madalyon Akademi)

Diksiyon – Güzel ve Etkili Konuşma Eğitimi (Başkent İletişim Bilimleri Akademisi)

❮ ❯

Blog

Duygusal Farkındalığı Geliştirmek

Kısa bir zaman öncesine kadar başarı denince sadece IQ, yani akademik zeka önemli görülürdü. Ancak günümüz dünyasında çocuklarımızın duygusal zekası (EQ) en az akademik başarısı kadar kritik...

Devamını Oku

Hep Koşuyoruz, Peki Nereye?

Hayatlarımızı düşündüğümüzde çoğumuzun zihninde ortak bir sahne beliriyor: Bitmeyen bir koşu. Daha erken uyanmak, daha fit bir beden, daha sabırlı bir ebeveyn olmak...

Devamını Oku

Duygusal Farkındalık

Duygusal Farkındalığı Geliştirmek

Kısa bir zaman öncesine kadar başarı denince sadece IQ, yani akademik zeka önemli görülürdü. Ancak günümüz dünyasında çocuklarımızın duygusal zekası (EQ) en az akademik başarısı kadar kritik bir hale geldi. Çünkü bilgiye ulaşmak artık çok kolay, ama duygularını yönetebilen, stresle başa çıkabilen, başkalarına empatiyle yaklaşabilen çocuklar gelecekte daha mutlu ve başarılı bireyler olacak. Yüksek IQ, çocuğunuza iyi bir okul kazandırabilir; ama yüksek EQ, ona güçlü ilişkiler kurma, hayatta karşılaştığı zorlukları aşma ve gerçek anlamda mutlu olma becerisi kazandırır. Gelişen dünyada yapay zeka birçok işi devralıyor, ancak insanın duygularını anlama ve yönetme becerisi her zaman kıymetli olacaktır. Bu yüzden çocuğunuzun akademik gelişimi kadar duygusal gelişimine de özen göstermek, ona yapabileceğiniz en değerli yatırımlardan biri.

EQ(Duygusal Zeka) gelişimi üzerine neler yapabilirsiniz ?

Duygu farkındalığını desteklemenin en kolay yollarından biri, duyguları günlük hayatın bir parçası haline getirmektir. Çocuğunuzun hissettiklerini adlandırmasına yardımcı olmak için “Şu an üzgünsün, çünkü oyuncağın kırıldı” veya “Heyecanlı görünüyorsun, çünkü birazdan parka gideceğiz” gibi cümlelerle onun duygularını yansıtabilirsiniz.((Bu ifadeler sizin ebeveynlik dilinize uygun gelmiyorsa kendi ebeveyn diliniz üzerinden benzer cümleler kurabilirsiniz.)) Bu yaklaşım, çocuğunuzun duygularını bastırmak yerine anlamlandırmasını ve kabul etmesine yardımcı olacaktır. Çünkü çocuğunuzun duygularını yansıtırken ona verdiğiniz mesaj: ‘Senin hissettiklerinin farkındayım, seni görüyorum ve tüm bu duyguları anlamlandırman için sana rehberlik etmeye hazırım.’ şeklinde olacaktır.

Duyguları adlandırmak gibi duyguları somutlaştırmak da çocukların onları daha kolay anlamasına ve yönetmesine yardımcı olacaktır. Örneğin, hava durumu metaforu kullanarak: Evine aldığınız büyük hava durumu posterlerinden sonra her bir hava durumunu duygularla eşleştirebilirsiniz. -örneğin yağmurlu havalar çok üzgün güneşli havalar mutlu gibi- Her gün ya da sık sık “Bugün sende hava nasıl? Güneşli mi, bulutlu mu, fırtınalı mı?” diye sorabilirsiniz. Ya da duyguları renkler, noktalar veya baloncuklar gibi görselleştirmek etkili olabilir.

“Öfke noktan şu an çok büyük görünüyor, onu nasıl küçültebiliriz?” veya “Şimdi sakinleşiyorsun, sakin noktan büyüyor” gibi ifadeler, çocuğun duygularını yönetmesi için ilk adımı atar. Çocuğunuzun öfke noktası büyüdüğünde bizim sinir sistemimizin sakin kalması çocuğa hem o anda hem de yaşam boyu rehberlik edecektir. Sakin bir sinir sistemi ile: ‘Şimdi öfke noktan kocaman oldu. Onu nasıl daha küçük hale getirebiliriz. Noktanın içindeki öfkeyi uçurursak küçülebilir gibi; başka nasıl öfkeni gösterebilirsin düşünelim’ gibi yaklaşımlar süreci kolaylaştıracaktır.

Duygulara alan açmak da duygusal zeka gelişiminin önemli bir parçasıdır. Çocukların duygularını ifade etmelerine izin vermek, onları yargılamadan dinlemek ve ihtiyaç duyduklarında onlara destek olmak, güvenli bir duygusal ortam yaratır. Çocuklar 3,5 yaşına kadar her gün kısa sürelerle ağlarlar ve bu sağlıklıdır. Çocuğunuzun ağlamasına alan açmak duygusal farkındalığı arttırır. Bazen sadece “Bu gerçekten çok sıkıcı haklısın, bu lezzetli, evet önce tabletini almak istiyorsun” demek bile çocuğunuzun anlaşıldığını hissetmesini sağlar. Çok sıkıldığı için yaptığı işi ya da ödevi yapmayı bırakmayacak ya da tableti o an almasına izin vermeyeceksiniz evet ama onu görmüş ve duygularına alan açmış olacaksınız.

Duyguların gelip geçici olduğunu anlatmak, olumsuz duyguların da doğal olduğunu kabul etmek ve problem çözme becerilerini desteklemek, çocuğunuzun duygusal dayanıklılığını artıracaktır. ‘Şöyle bir şey olmuştu hatırladın mı? O zaman öfke noktan kocaman olmuştu ama sora onu küçültmenin bir yolunu bulmuştun.’ Gibi örneklerle duyguların geçiciliğine vurgu yapmak duygusal farkındalığı arttırma sürecinize destek olacaktır. Çocuklar duygularını nasıl yöneteceklerini bizden öğrenirler. Onlara bu konuda rehberlik etmemiz yaşamları için büyük önem taşır. Onların davranışlarına büyük tepkiler vermek, onlara bağırmak, eleştirmek ve ne yapacaklarını sürekli söylemek; onları özgüvensiz, pasif, duygularını yönetemeyen ve bağımlılığa yatkın bireyler haline getirecektir. Senin yaşadığın zor duygular karşısında(oyuncağı koltuğun arkadaşına düştü diye olsa bile) sinir sistemimi yatıştırarak sana rehberlik etmeye hazırım mesajı vermek kıymetlidir. Evde duygu farkındalığını artırarak, onların hem kendileriyle hem de çevreleriyle daha sağlıklı ilişkiler kurmalarına destek olabilirsiniz. Duygular hakkında konuşulan, ifade edilmesine izin verilen ve empatiyle karşılanan bir ortamda büyüyen çocuklar, hayat boyu daha güçlü ve dengeli bireyler olurlar.

Onların sizin rehberliğinize ihtiyacı var.

Faydalı olmak umuduyla..

Psk. Dan. Duygu Soycan

Hep Koşuyoruz, Pekİ Nereye?

Hayatlarımızı düşündüğümüzde çoğumuzun zihninde ortak bir sahne beliriyor: Bitmeyen bir koşu. Bir parkurun içindeymişiz gibi sürekli ilerliyoruz. Daha erken uyanmak, daha fit bir beden, daha sabırlı bir ebeveyn olmak, yeni bir iş, daha iyi bir ev, daha konforlu bir yaşam… Liste uzadıkça uzuyor.

Ama farkında mısınız? Bu parkurun bir sonu yok. Koşarken nefesimiz tükeniyor ama durmaya cesaret edemiyoruz. Çünkü çoğumuzun içinde güçlü bir ses var: “Daha iyisi olmalı. Daha fazlası gerek.”

Nereden Geliyor Bu Ses?

Çocukluğumuzdan.

Belki ailemiz sık sık “Sen çok akıllısın, potansiyelini boşa harcamamalısın.” dedi.
Belki kardeşlerimizle kıyaslandık.
Belki de “Hata yapma, kusursuz ol ki sevilesin.” mesajını duyduk tekrar tekrar.

Sonra büyüdük ve bu sesi içselleştirdik. İş hayatında, ilişkilerde, ebeveynlikte… Hangi rolde olursak olalım, kusursuz olma çabası hiç bitmedi.

Ebeveyn olanlar bunu çok iyi bilir. Özellikle anneler, “Anne olmak sakin olmayı gerektirir.” düşüncesiyle, öfkelendikleri her an kendilerini yetersiz hisseder. Oysa kimse, sürekli sabırlı ve mükemmel olamaz. İnsan olmak böyle bir şey değildir.

Durabilmek Cesaret İster

Aslında hepimizin yorgun olduğu anlar var. Ama yorgunluğu kabullenmek çoğu zaman bize zayıflık gibi geliyor. Çünkü “çabalamak” o kadar değerli kılındı ki, “durmak” suçlulukla eşleşti.

Peki ya mola vermek bir zayıflık değil de güçse?
Koşunun içinde nefeslenmek, aslında yeniden koşabilmek için gerekli olan şeyse?

Olduğun Hâlinle Değerlisin

Kendinize şunu hatırlatın:

• Sevilmek için sürekli üretmek zorunda değilsiniz.
• Takdir edilmek için hep “daha fazlası” gerekmez.
• Olduğunuz hâlinizle de değerlisiniz.

Bazen sadece şöyle demek bile iyi gelir:

• “Bazı şeyler bekleyebilir, benim molaya ihtiyacım var.”
• “Öfkelenmem anneliğimi gölgelemiyor, sadece insan olduğumu gösteriyor.”
• “Eksiklerimle de ilerleyebilirim.”

Çocukluğunuzda omzunuza şefkatle dokunmasını beklediğiniz o eli, bugün kendiniz koyabilirsiniz. Ve belki de değişim, tam da burada başlar: Kendinize biraz anlayış gösterebildiğiniz o küçük anda.

Her zaman büyük çabaların karşılığı büyük olmuyor, hayat böyle akmıyor...

Bunun ardından kendine sormayı dene:
“Ben bugün kendime nasıl bir mola verebilirim?”

Hep Koşuyoruz, Peki Nereye?

Hayatlarımızı düşündüğümüzde çoğumuzun zihninde ortak bir sahne beliriyor: Bitmeyen bir koşu. Bir parkurun içindeymişiz gibi sürekli ilerliyoruz. Daha erken uyanmak, daha fit bir beden, daha sabırlı bir ebeveyn olmak, yeni bir iş, daha iyi bir ev, daha konforlu bir yaşam… Liste uzadıkça uzuyor.

Ama farkında mısınız? Bu parkurun bir sonu yok. Koşarken nefesimiz tükeniyor ama durmaya cesaret edemiyoruz. Çünkü çoğumuzun içinde güçlü bir ses var: “Daha iyisi olmalı. Daha fazlası gerek.”

Nereden Geliyor Bu Ses?

Çocukluğumuzdan.

Belki ailemiz sık sık “Sen çok akıllısın, potansiyelini boşa harcamamalısın.” dedi.
Belki kardeşlerimizle kıyaslandık.
Belki de “Hata yapma, kusursuz ol ki sevilesin.” mesajını duyduk tekrar tekrar.

Sonra büyüdük ve bu sesi içselleştirdik. İş hayatında, ilişkilerde, ebeveynlikte… Hangi rolde olursak olalım, kusursuz olma çabası hiç bitmedi.

Ebeveyn olanlar bunu çok iyi bilir. Özellikle anneler, “Anne olmak sakin olmayı gerektirir.” düşüncesiyle, öfkelendikleri her an kendilerini yetersiz hisseder. Oysa kimse, sürekli sabırlı ve mükemmel olamaz. İnsan olmak böyle bir şey değildir.

Durabilmek Cesaret İster

Aslında hepimizin yorgun olduğu anlar var. Ama yorgunluğu kabullenmek çoğu zaman bize zayıflık gibi geliyor. Çünkü “çabalamak” o kadar değerli kılındı ki, “durmak” suçlulukla eşleşti.

Peki ya mola vermek bir zayıflık değil de güçse?
Koşunun içinde nefeslenmek, aslında yeniden koşabilmek için gerekli olan şeyse?

Olduğun Hâlinle Değerlisin

Kendinize şunu hatırlatın:

• Sevilmek için sürekli üretmek zorunda değilsiniz.
• Takdir edilmek için hep “daha fazlası” gerekmez.
• Olduğunuz hâlinizle de değerlisiniz.

Bazen sadece şöyle demek bile iyi gelir:

• “Bazı şeyler bekleyebilir, benim molaya ihtiyacım var.”
• “Öfkelenmem anneliğimi gölgelemiyor, sadece insan olduğumu gösteriyor.”
• “Eksiklerimle de ilerleyebilirim.”

Çocukluğunuzda omzunuza şefkatle dokunmasını beklediğiniz o eli, bugün kendiniz koyabilirsiniz. Ve belki de değişim, tam da burada başlar: Kendinize biraz anlayış gösterebildiğiniz o küçük anda.

Her zaman büyük çabaların karşılığı büyük olmuyor, hayat böyle akmıyor...

Bunun ardından kendine sormayı dene:
“Ben bugün kendime nasıl bir mola verebilirim?”

İLETİŞİM

Randevu veya bilgi almak için WhatsApp üzerinden iletişime geçebilirsiniz.

💬 WhatsApp'tan Yaz

Elements

i = 0;

while (!deck.isInOrder()) {
    print 'Iteration ' + i;
    deck.shuffle();
    i++;
}

print 'It took ' + i + ' iterations to sort the deck.';